หน้าแรก ทั่วไป ความในใจแอ็ดมินเทป บ้านนางฟ้าของสัตว์จร

ความในใจแอ็ดมินเทป บ้านนางฟ้าของสัตว์จร

เรื่องราวนี้เป็นของ เพื่อนสนิทของผมเองสมัยเรียนมัธยม

คร่าวๆคือว่า บ้านเพื่อนผมคนนี้เป็นคนจิตใจดีมีความเมตตาต่อสัตว์ พวกหมาแมวมาก เห็นหมาแมว โดนทิ้ง เจ็บป่วยเป็นไม่ได้ ต้องช่วยเหลือเก็บมาเลี้ยงที่บ้าน แรกๆก็เก็บมาเลี้ยงหลักสิบ หลักร้อยตัว ไปๆมาๆหลังน้ำท่วมใหญ่มีสัตว์ที่บาดเจ็บมากมายเค้าก็ช่วยรักษาเก็บมาเลี้ยงตอนนี้มี 2000 กว่าตัว ซึ่งเงินค่าเลี้ยงดูทั้งหมด แรกๆก็ควักกระเป๋าตัวมาช่วยเหลือสัตว์พวกนี้่ จนตอนนี้ธรุกิจที่บ้านตัวเองลำบากจนต้องออกมาขอความช่วยเหลือจากภายนอกเพื่อเป็นค่าเลี้ยงดูสัตว์ที่เก็บมาเลี้ยง

ผมเห็นว่าทาง Thaiinfonet น่าจะเป็นทางช่วยเหลือทางหนึ่งที่จะกระจายข่าวนี้ให้ผู้อื่นรับรู้ และเป็นเรื่องราวที่น่าสนใจที่คนน่าจะแชร์ออกไปครับ

FB fanpage บ้านนางฟ้า: https://www.facebook.com/CHSAThai2015?fref=ts

เรื่องราวที่ผมอ่านแล้วทนไม่ได้ต้องช่วยเพื่อนผมให้ได้ ตอนนี้เค้าลำบาก เพราะจิตใจคิดถึงสัตว์มาก่อนตัวเองด้วยซ้ำไป :

ความในใจแอ็ดมินเทป บ้านนางฟ้าของสัตว์จร

ปกติแอ็ดมินเทปจะไม่ค่อยมาระบายเรื่องส่วนตัวความในใจในอินเตอเน็ตเฟสบุ๊ค เพราะไม่มีเวลาและไม่ค่อยถนัดเรื่องแบบนี้ แต่ก็คงถึงเวลาต้องระบายกันซะที

11059360_757084547732658_6065087681938303760_n

ปีนี้พ่อผมอายุ 68 ปีแล้วแต่กำลังเหนื่อยและเครียดอย่างหนักเพราะภาระการดูแลน้องหมาแมวจรจัดเกือบกว่า 2,000 ตัว ที่ได้ดูแลมากว่า 10 ปีแล้ว ผมเห็นพ่อเครียด บางทีพ่อต้องเข้ามาระบายกับผมในห้องนอนตอนเที่ยงคืน เรื่องการเงินที่ไม่พอกับรายจ่ายมาทุกๆเดือนเป็นเวลากว่าสองปีแล้ว พ่อพยายามหาทางออกมาโดยตลอด แต่ก็ยังแก้ไขไม่ได้ ที่ผ่านมาเราต้องขายรถบรรทุก ขายที่ดิน และล่าสุดพ่อถึงกับต้องยืมเงินเป็นหนี้เป็นสิน ครอบครัวเทปก็ประหยัดทุกอย่างลงมาก

กิจกรรมครอบครัว เคยกินข้าวดูหนังนอกบ้านก็แทบไม่ได้ไปแล้ว หมาจรจัดตามถนนนอกบ้านที่เคยไปให้อาหารอยู่ก็ลดลงมามากเหลือที่ยังต้องให้อยู่ไม่กี่ที่ แม่ก็สงสารว่าพวกมันเคยรออาหารจากเรา ตอนนี้ก็ได้แต่หวังว่ามันจะเอาตัวรอดด้วยตัวของมันเองได้เพราะเราเองก็ไม่ไหวแล้วจริงๆ พี่สาวผมก็พึ่งเริ่มก่อร่างสร้างตัวยังไม่สามารถช่วยแบ่งเบาภาระคุณพ่อแม่ได้ ส่วนตัวผมก็ยังเรียนอยู่มหิดลปีสี่อีกสามเทอมจึงจะจบ อาทิตย์ที่แล้วผมทนเห็นพ่อเหนื่อยและเครียดไม่ไหว ตัดสินใจอยากจะหยุดเรียนมาช่วยพ่อ ตอนนี้ที่เรียนอยู่ก็ช่วยเต็มที่เท่าที่ทำได้อยู่แล้วแต่ก็ช่วยได้เพียงเล็กน้อย ปกติผมเรียนดีได้เกรดเฉลี่ยประมาณ 3.5 แต่หลังๆมาเกรดตกลงๆเพราะเอาเวลามาช่วยเหลือการงานที่บ้าน แต่พอพ่อแม่รู้ว่าจะหยุดเรียน ทั้งพ่อและแม่ก็ไม่อนุญาต บังคับให้ผมเรียนให้จบซึ่งก็เข้าใจดีแต่ก็ลำบากใจเพราะอยากช่วยพ่อมากๆเลย

11081223_758280790946367_3760753597599343552_n

ขณะนี้แม้ยังพอพยุงตัวไปได้ ดูแลน้องหมาแมวและธุรกิจได้อยู่ แต่เงินก็ไม่พอทุกเดือนและก็หนักขึ้นทุกๆเดือน เงินที่เราเสียสละมาดูแลน้องหมาแมวจรจัดแต่ละเดือนนั้นมากพอที่จะเอาไปซื้อรถเบ๊นซ์ได้เดือนละคันเลยทีเดียว ครอบครัวผมจะใช้ชีวิตแบบไฮโซช๊อปปิ้ง เที่ยวต่างประเทศก็ได้ถ้าต้องการ แต่ทั้งพ่อและแม่ก็อยู่อย่างพอเพียงมาตลอด แม่พูดเสมอว่าหมาแมวเค้าก็ไม่ได้ต้องการอะไรกับเรามากแค่มีกินวันมื้อสองมื้อ มีที่ซุกหัวนอนหลบฝนหลบแดด มีคนดูแลเวลาเจ็บป่วย แต่เราดูแลน้องจำนวนมหาศาลนี่สิเราเลยกำลังลำบากกัน คุณพ่อคุณแม่ผมท่านก็อายุเกือบจะเจ็ดสิบแล้วทั้งสองท่าน เหนื่อยและเสียสละมามากมายมหาศาลแล้ว ผมอยากให้ท่านได้พักได้สบายใจสบายกายกันซะที ไม่ต้องมาเครียดแบบนี้อีก แนวทางที่วางแผนจะก้าวต่อไปที่สำคัญคือ ต้องสร้างบ้านพักถาวรใหญ่สี่สิบห้องที่สระบุรีให้เสร็จเพื่อที่จะรวมเอาน้องหมาแมวจากนนทบุรีทั้งหมดไปไว้ที่สระบุรีรวมไว้ที่เดียวกัน เพื่อที่เราจะประหยัดลดค่าใช้จ่ายเรื่องคนงาน ค่าน้ำไฟ ยากันยุง ซึ่งจะประหยัดลงอย่างน้อยๆก็สามแสนบาทต่อเดือน และจะทำให้เราบริหารจัดการความเป็นอยู่น้องหมาได้ง่ายและสะดวกชัดเจนขึ้นซึ่งจะเปิดโอกาสให้เราพัฒนาโครงการและลดค่าใช้จ่ายลงต่อไปได้อีกในอนาคต ผมตั้งใจว่าเราต้องทำให้โครงการบ้านนางฟ้าของสัตว์จรสามารถมีรายได้จากตัวมันเองและพึ่งพาตัวเองได้โดยที่พ่อแม่ของผมจะได้ไม่ต้องมาเหนื่อยและเครียดมากแบบนี้อีกในอนาคต

https://www.facebook.com/CHSAThai2015/photos/a.735569556550824.1073741831.735525336555246/757084547732658/?type=1&theater

Screen Shot 2558-03-28 at 9.54.37 AM

ติดตามข่าวด่วน เกาะกระแสข่าวดัง บน Facebook คลิกที่นี่!!